Rzymski poeta Owidiusz w swoim utworze Metamorfoza (III, 401-532) opowiada historię Diany – bogini księżyca i czystości i nimfy leśnej Callisto. Należała do boskiego orszaku Diany razem z towarzyszkami pędziła życie w górach, polując. Jej imię pochodzi od gr. kalliste oznaczającego „najpiękniejsza”. I rzeczywiście była bardzo ładna. Jej urokowi uległ sam Zeus i podstępnie zbliżył się do niej. Przybrał kształt Diany. Kiedy Kallisto przytuliła „Dianę” Zeus wrócił do swojej postaci i nie wypuścił dziewczyny z objęć…

Rubens przedstawia najbardziej dramatyczny moment tej historii: gdy Diana i jej nimfy przygotowują się do kąpieli, Callisto ujawnia swoją ciążę. Zawstydzona próbuje zakryć się swoim ubraniem. Po lewej stronie, z księżycem na głowie, jest Diana . Rozgniewana bogini przepędziła dziewczynę i przemieniła ją w niedźwiedzia.

Rubens przedstawia własną interpretację mitologicznej opowieści, skupiając się raczej na Kallisto niż na Dianie i obciążając obraz zmysłowością i erotyzmem, charakterystycznymi dla swoich późniejszych dzieł.

Olejny szkic na desce (24 x 34,5 cm) posłużył Rubensowi do namalowania pełnowymiarowego obrazu (202 x 324 cm) “Diana i Callisto”, który znajduje się w Muzeum Narodowym Prado w Madrycie.

Autor rekonstrukcji: Alicja Rekowska