Albrecht Dürer jest jednym z najwybitniejszych grafików wszech czasów. To siódme z osiemnastki dzieci norymberskiego złotnika od najmłodszych lat przejawiało nieprzecięty talent. Jego miedzioryty, drzeworyty, suchoryty i akwaforty wyznaczyły nowe drogi rozwoju grafiki. Niemiecki artysta dokonał przełomu w dziejach rytownictwa – wyniósł je na mistrzowski poziom dzięki bogactwu treści, nowatorstwu formy i techniki.
“Leżąca lwica” to delikatny rysunek piórkiem z monogramem “AD” i z późniejszym napisem “Alb. Dürer”. Do swojej kolekcji zakupił go król Stanisław August Poniatowski. Jego spadkobiercy sprzedali go do Gabinetu Rycin Uniwersytetu Warszawskiego. W czasie II wojny światowej zbiory te uszczupliły się o ok. 60 % stanu posiadania (dotychczas odzyskano jedynie 10 %). Kilkanaście tysięcy dzieł zarekwirowanych z Gabinetu Rycin BUW miało wzbogacić kolekcje Rzeszy, w tym planowane muzeum w Linzu. Symbolem strat wojennych Gabinetu Rycin BUW stał się rysunek “Leżąca lwica”.

Autor rekonstrukcji: Arkadiusz Siarkowski